ما را محدود مىكند ، از كف دادن آن به لهو و لعب خسارتى بزرگ محسوب مىشود . ما و زمان در مسابقه‌اى دشوار و قطعى قرار داريم ، و زمان به صورتى ما را مىفشارد كه آخرين قطرهء آب زندگى را از وجود ما بيرون كند ، و اگر سرعت آن را مورد چالش قرار ندهيم ، به خسرانى بزرگ دچار شده‌ايم . من چشم به راه فرصتهايى بودم كه براى نوشتن تفسير مىتوانست در دسترس قرار گيرد . كار تأليف را در حدود بيست كشور مختلف دنبال كردم ، در حالى به نوشتن اشتغال داشتم كه با گرفتاريهايى دست در گريبان بودم : شهيد شدن عزيزى ، يا وفات خويشاوندى ، يا بيمارى دردناكى ، و چه بسا كه در فرودگاهى منتظر پرواز بودم ، يا سوار بر هواپيما يا اتوموبيل يا قطار يا حتى نشستهء بر روى نيمكتى در يك پارك به كار نوشتن خود ادامه مىدادم . به خاطر دارم كه زمانى در يك باغ عمومى از يك كشور / 483 بيگانه مشغول نوشتن تفسير بودم و كودكانى در يك گردش تابستانى از كنار من گذشتند و چون مرا ديدند در كنارم جمع شدند و با غرابت به نوشتن من نگاه مىكردند ، و چون زبان آنان را نمىدانستم نمىتوانستم براى ايشان توضيح دهم كه مشغول به چه كارم . چنين بود تا يكى از همراهان من آمد و از كودكان خواست كه مرا به حال خود گذارند . عموما منظره براى ديگران غريب بود ، و حتى زمانى در يك هواپيما مشغول نوشتن بودم و مسافرى كه در كنار من نشسته بود و ساعتهاى دراز گذشت و من با او سخنى نمىگفتم ، از من ملالت خاطر پيدا كرد . و مهماندار من در پاريس مصرانه از من مىخواست كه براى گردش از خانه خارج شوم و ديدنيهاى شهر را ببينم ، ولى من بيشتر آن دوست مىداشتم كه در خانه بمانم و به نوشتن ادامه دهم . و بدين گونه اگر مىخواستم كار تأليف را دنبال كنم ناگزير مىبايستى بهاى آن را بپردازم ، و سخن حكمت آميزى عربى مىگويد : هر چيزى را آفتى است ، و علم را آفاتى ، و بر آموزندهء علم تحدّى و چالش همهء اين آفتها واجب است . با وجود اين چنان احساس مىكنم كه عمر در زحمت آفتهاى گوناگون ،